به تازگی واژه ای در تارکده(اینترنت)بر سر زبان ها افتاده که دُشنام(فوش)شمرده می شود، و آن را نا اگاهانه به نام یکی از سرداران ایرانی پیوند داده اند. به گمان من این لغزش از دبیره(خط) ماست. چون دبیره ما با اِعراب گذاری خوانده می شود ولی با آن نوشته نمی شود، و این بانی نادرست خوانی ما شده است. واژه "دَیو ث" یک واژه تازی(عربی) بوده که به پارسی نگارش شده است که هیچ پیوندی با سردار اشکانی "پومپه دی یوس " ندارد. و اکنون چَمِ(معنی)این واژه: به آدم بی غیرتی گفته می شود که مانند خوکها از دیدن آمیزش همسر خود با مردان دیگر لذت می برد و برای ناموس خود جاکشی(قوادی) کرده و ناموس فروشی  می کند. به عربی: الرجل یدخل الرجال الاجنبی علی اهله.این واژه هماره(معمولا) برای ناسزاگویی(فحاشی) و آزار دادن به کار برده می شود.

باید یادآور شوم  که چندی پیش واژه "پارس سگ" دسخوش زبان ها شده بود. که آن از ریشه یابی نکردن برخی از نویسندگان و ترزبانان(مترجمان) سرچشمه گرفته است. این واژه برگرفته از واژه " بارکس" انگلیسی می باشد که به نادرست آن را "پارس" نوشته اند.

(Barking= Barks-dogsبارکس سگ ) که بهتر است به جای این واژه بگوییم، واق سگ، هاپ سگ ، لاپ سگ، صدای سگ، زوزه سگ،و ....